دوره 11، شماره 3 - ( 1405 )
دوره 11 شماره 3 صفحات 113-109 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Rezakhan M. Formation of positive self-concept and sense of worth in a woman with congenital hemiplegia: The role of early relationships and empowering care in a case study. SJMR 2026; 11 (3) : 2
URL: http://saremjrm.com/article-1-404-fa.html
URL: http://saremjrm.com/article-1-404-fa.html
رضاخان مریم. شکلگیری خودپنداره مثبت و احساس ارزشمندی در زن مبتلا به همیپلژی مادرزادی: نقش روابط اولیه و مراقبت توانمندساز در یک مطالعه موردی. مجله تحقيقات پزشكي صارم. 1405; 11 (3) :109-113
مرکز تحقیقات زنان زایمان و ناباروری صارم، بیمارستان فوق تخصصی صارم، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران و مرکز تحقیقات سلولی-مولکولی و سلولهای بنیادی صارم، بیمارستان فوق تخصصی صارم تهران، ایران
چکیده: (7 مشاهده)
مقدمه: همیپلژی مادرزادی افزون بر محدودیتهای حرکتی، میتواند بر رشد خودپنداره، احساس ارزشمندی، مشارکت اجتماعی و کیفیت روابط بینفردی اثر بگذارد [1و2]. با این حال، پیامدهای روانشناختی آن صرفاً تابع شدت آسیب جسمانی نیست و بهطور معناداری از کیفیت روابط اولیه، سبک مراقبت والدینی، تجربه اجتماعی و نحوه معناپردازی فرد از وضعیت خود تأثیر میپذیرد [3و4].
این مطالعه با هدف بررسی نقش روابط اولیه و مراقبت توانمندساز در شکلگیری خودپنداره مثبت، احساس ارزشمندی و تابآوری روانشناختی در زن 35 ساله مبتلا به همیپلژی مادرزادی انجام شد. پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و در قالب مطالعه موردی انجام شد. دادهها از طریق مصاحبه بالینی، اخذ شرححال تحولی-خانوادگی، و بازسازی روایت بیمار و خانواده گردآوری شد و با رویکرد تحلیلی-تفسیری مورد بررسی قرار گرفت. بیمار در 26 هفتگی بارداری، پس از بروز آسیب فیزیکی شکمی مادر و متعاقب پارگی زودرس پردهها ، بهصورت نارس متولد شد [5و6]. وی از سالهای نخست زندگی تحت پیگیری تخصصی پزشکی و توانبخشی قرار داشت. مادر، بدون غلبه احساس شکست یا قربانیبودن، با رویکردی عملگرا و پیگیر، زمینهای برای رشد کودک در بستری از ارزشمندی، مسئولیتپذیری و تجربه شایستگی فراهم کرد [7و8]. بیمار علیرغم مواجهه با نگاههای متفاوت و برخی تجربههای طرد اجتماعی در مدرسه، خودپنداره و احساس ارزشمندی خود را حول ناتوانی جسمانی سازمان نداد [1و2]. مشارکت فعال در خانواده، تحصیل در مدارس عادی، ازدواج، مادری و حفظ انسجام روانی در موقعیتهای دشوار، نشاندهنده شکلگیری الگویی از خودپنداره مثبت، عاملیت و ظرفیت برقراری رابطه صمیمانه در او بود [9و4]. این مورد نشان میدهد که در همیپلژی مادرزادی، کیفیت روابط اولیه و مراقبت توانمندساز میتوانند در شکلگیری خودپنداره مثبت، احساس ارزشمندی پایدار و تابآوری روانشناختی نقش اساسی ایفا کنند [3،8،4]. یافتههای این مطالعه بر اهمیت تمایز میان محدودیت جسمانی و هویت روانشناختی فرد تأکید دارد.
این مطالعه با هدف بررسی نقش روابط اولیه و مراقبت توانمندساز در شکلگیری خودپنداره مثبت، احساس ارزشمندی و تابآوری روانشناختی در زن 35 ساله مبتلا به همیپلژی مادرزادی انجام شد. پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و در قالب مطالعه موردی انجام شد. دادهها از طریق مصاحبه بالینی، اخذ شرححال تحولی-خانوادگی، و بازسازی روایت بیمار و خانواده گردآوری شد و با رویکرد تحلیلی-تفسیری مورد بررسی قرار گرفت. بیمار در 26 هفتگی بارداری، پس از بروز آسیب فیزیکی شکمی مادر و متعاقب پارگی زودرس پردهها ، بهصورت نارس متولد شد [5و6]. وی از سالهای نخست زندگی تحت پیگیری تخصصی پزشکی و توانبخشی قرار داشت. مادر، بدون غلبه احساس شکست یا قربانیبودن، با رویکردی عملگرا و پیگیر، زمینهای برای رشد کودک در بستری از ارزشمندی، مسئولیتپذیری و تجربه شایستگی فراهم کرد [7و8]. بیمار علیرغم مواجهه با نگاههای متفاوت و برخی تجربههای طرد اجتماعی در مدرسه، خودپنداره و احساس ارزشمندی خود را حول ناتوانی جسمانی سازمان نداد [1و2]. مشارکت فعال در خانواده، تحصیل در مدارس عادی، ازدواج، مادری و حفظ انسجام روانی در موقعیتهای دشوار، نشاندهنده شکلگیری الگویی از خودپنداره مثبت، عاملیت و ظرفیت برقراری رابطه صمیمانه در او بود [9و4]. این مورد نشان میدهد که در همیپلژی مادرزادی، کیفیت روابط اولیه و مراقبت توانمندساز میتوانند در شکلگیری خودپنداره مثبت، احساس ارزشمندی پایدار و تابآوری روانشناختی نقش اساسی ایفا کنند [3،8،4]. یافتههای این مطالعه بر اهمیت تمایز میان محدودیت جسمانی و هویت روانشناختی فرد تأکید دارد.
شمارهی مقاله: 2
واژههای کلیدی: همیپلژی مادرزادی، خودپنداره، احساس ارزشمندی، تابآوری روانشناختی، مراقبت توانمندساز، روابط اولیه، مطالعه موردی
نوع مقاله: گزارش مورد |
موضوع مقاله:
مراقبتهای بارداری
دریافت: 1405/6/18 | پذیرش: 1405/6/23 | انتشار: 1405/6/26
دریافت: 1405/6/18 | پذیرش: 1405/6/23 | انتشار: 1405/6/26
فهرست منابع
1. Shields N, Murdoch A, Loy Y, Dodd KJ, Taylor NF. A systematic review of the self-concept of children with cerebral palsy compared with children without disability. *Dev Med Child Neurol*. 2006;48(2):151-157.
2. Cheong SK, Johnston LM. Systematic review of self-concept measures for primary school aged children with cerebral palsy. *Res Dev Disabil*. 2013;34(12):3896-3905.
3. Brumariu LE, Kerns KA. Parent-child attachment and internalizing symptoms in childhood and adolescence: a review of empirical findings and future directions. *Dev Psychopathol*. 2010;22(1):119-138.
4. Bandura A. Social cognitive theory: an agentic perspective. *Annu Rev Psychol*. 2001;52:1-26.
5. Caughey AB, Robinson JN, Norwitz ER. Contemporary diagnosis and management of preterm premature rupture of membranes. *Rev Obstet Gynecol*. 2008;1(1):11-22.
6. American College of Obstetricians and Gynecologists. Prelabor rupture of membranes. ACOG Practice Bulletin No. 217. *Obstet Gynecol*. 2020;135(3):e80-e97.
7. Winnicott DW. The theory of the parent-infant relationship. *Int J Psychoanal*. 1960;41:585-595.
8. Luthar SS, Cicchetti D, Becker B. The construct of resilience: a critical evaluation and guidelines for future work. *Child Dev*. 2000;71(3):543-562.
9. Anderson KA, Sosnowy C, Kuo AA, Shattuck PT. Transition of individuals with autism to adulthood: a review of qualitative studies. *Pediatrics*. 2018;141(Suppl 4):S275-S284.
10. Maslow AH. A theory of human motivation. *Psychol Rev*. 1943;50(4):370-396.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
