Sarem Journal of Medical Research

fa شکل‌گیری خودپنداره مثبت و احساس ارزشمندی در زن مبتلا به همی‌پلژی مادرزادی: نقش روابط اولیه و مراقبت توانمندساز در یک مطالعه موردی Formation of positive self-concept and sense of worth in a woman with congenital hemiplegia: The role of early relationships and empowering care in a case study مراقبت‌های بارداری Pregnancy Care گزارش مورد Case Report <div style="text-align: justify;">مقدمه: همی‌پلژی مادرزادی افزون بر محدودیت‌های حرکتی، می‌تواند بر رشد خودپنداره، احساس ارزشمندی، مشارکت اجتماعی و کیفیت روابط بین‌فردی اثر بگذارد [1و2]. با این حال، پیامدهای روان‌شناختی آن صرفاً تابع شدت آسیب جسمانی نیست و به‌طور معناداری از کیفیت روابط اولیه، سبک مراقبت والدینی، تجربه اجتماعی و نحوه معناپردازی فرد از وضعیت خود تأثیر می‌پذیرد [3و4].  این مطالعه با هدف بررسی نقش روابط اولیه و مراقبت توانمندساز در شکل‌گیری خودپنداره مثبت، احساس ارزشمندی و تاب‌آوری روان‌شناختی در زن 35 ساله مبتلا به همی‌پلژی مادرزادی انجام شد.  پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و در قالب مطالعه موردی انجام شد. داده‌ها از طریق مصاحبه بالینی، اخذ شرح‌حال تحولی-خانوادگی، و بازسازی روایت بیمار و خانواده گردآوری شد و با رویکرد تحلیلی-تفسیری مورد بررسی قرار گرفت. بیمار در 26 هفتگی بارداری، پس از بروز آسیب فیزیکی شکمی مادر و متعاقب پارگی زودرس پرده‌ها ، به‌صورت نارس متولد شد [5و6]. وی از سال‌های نخست زندگی تحت پیگیری تخصصی پزشکی و توانبخشی قرار داشت. مادر، بدون غلبه احساس شکست یا قربانی‌بودن، با رویکردی عمل‌گرا و پیگیر، زمینه‌ای برای رشد کودک در بستری از ارزشمندی، مسئولیت‌پذیری و تجربه شایستگی فراهم کرد [7و8]. بیمار علی‌رغم مواجهه با نگاه‌های متفاوت و برخی تجربه‌های طرد اجتماعی در مدرسه، خودپنداره و احساس ارزشمندی خود را حول ناتوانی جسمانی سازمان نداد [1و2]. مشارکت فعال در خانواده، تحصیل در مدارس عادی، ازدواج، مادری و حفظ انسجام روانی در موقعیت‌های دشوار، نشان‌دهنده شکل‌گیری الگویی از خودپنداره مثبت، عاملیت و ظرفیت برقراری رابطه صمیمانه در او بود [9و4].  این مورد نشان می‌دهد که در همی‌پلژی مادرزادی، کیفیت روابط اولیه و مراقبت توانمندساز می‌توانند در شکل‌گیری خودپنداره مثبت، احساس ارزشمندی پایدار و تاب‌آوری روان‌شناختی نقش اساسی ایفا کنند [3،8،4].  یافته‌های این مطالعه بر اهمیت تمایز میان محدودیت جسمانی و هویت روان‌شناختی فرد تأکید دارد.</div> <div style="text-align: justify;">Summary: In addition to motor limitations, congenital hemiplegia can affect the development of self-concept, sense of worth, social participation, and the quality of interpersonal relationships [1,2]. However, its psychological consequences are not simply a function of the severity of the physical injury; rather, they are significantly influenced by the quality of early relationships, parental caregiving style, social experiences, and the way individuals make sense of their condition [3,4]. This study aimed to investigate the role of early relationships and empowering care in the formation of positive self-concept, sense of worth, and psychological resilience in a 35-year-old woman with congenital hemiplegia. The study employed a qualitative approach in the form of a case study. Data were collected through clinical interviews, developmental and family history-taking, and reconstruction of the patient’s and family’s narratives, and were analyzed using an analytical-interpretive approach. The patient was born prematurely at 26 weeks of gestation following physical abdominal trauma to the mother and subsequent preterm premature rupture of membranes (PPROM) [5,6]. She received specialized medical and rehabilitative follow-up from the first years of life. The mother, without being overwhelmed by feelings of failure or victimization, provided a foundation for the child’s development characterized by a sense of worth, responsibility, and opportunities to experience competence, adopting a pragmatic and persistent approach [7,8]. Despite encountering differing attitudes and some experiences of social exclusion at school, the patient did not organize her self-concept or sense of worth around her physical disability [1,2]. Active participation in family life, education in mainstream schools, marriage, motherhood, and the maintenance of psychological coherence in difficult situations indicated the development of a pattern characterized by positive self-concept, agency, and capacity for intimate relationships [4,9].  This case demonstrates that, in congenital hemiplegia, the quality of early relationships and empowering care can play a fundamental role in the development of a positive self-concept, a lasting sense of worth, and psychological resilience [3,4,8]. The findings emphasize the importance of distinguishing physical limitations from an individual’s psychological identity.</div> ,همی‌پلژی مادرزادی,خودپنداره,احساس ارزشمندی,تاب‌آوری روان‌شناختی,مراقبت توانمندساز,روابط اولیه,مطالعه موردی ,Congenital hemiplegia,self-concept,sense of worth,psychological resilience,empowering care,early relationships,case study 109 113 http://saremjrm.com/browse.php?a_code=A-10-1-233&slc_lang=fa&sid=1 Maryam Rezakhan مریم رضاخان 10031947532846005313 10031947532846005313 Yes Sarem Gynecology, Obstetrics and Infertility Research Center, Sarem Women’s Hospital, Iran University of Medical Science (IUMS), Tehran, Iran. مرکز تحقیقات زنان زایمان و ناباروری صارم، بیمارستان فوق تخصصی صارم، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران