مرکز تحقیقات زنان، زایمان و نازایی صارم، بیمارستان فوق تخصصی صارم، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران & آزمایشگاه جنینشناسی IVF بیمارستان صارم
چکیده: (123 مشاهده)
زمینه: سلولهای بنیادی به دلیل پتانسیل تمایز بالا در عین حفظ توانایی خودتکثیری و حفظ ویژگیهای سلولهای منبع خود، به عنوان عوامل درمانی جدید و امیدوارکننده در درمان بیماریهای دژنراتیو معرفی شدهاند. میزان ناباروری در سالهای اخیر به دلایل مختلف در سطح جهان افزایش یافته است. یکی از علل اصلی ناباروری در مردان، آزواسپرمی است. که با عدم وجود اسپرم در انزال تعریف میشود و به دو دسته تقسیم میشود. آزواسپرمی انسدادی و آزواسپرمی غیر انسدادی. در آزواسپرمی غیر انسدادی، مجاری تناسلی مسدود نمیشوند، اما بیضهها به دلایل مختلف اصلاً اسپرم تولید نمیکنند. آزواسپرمی غیر انسدادی در بیشتر موارد هیچ گزینه درمانی به جز تکنیکهای کمک باروری ندارد. آزواسپرمی غیر انسدادی (NOA) یک بیماری تولید مثلی در مردان است که باعث ناباروری در 10٪ از مردان نابارور میشود. بر اساس مطالعات آزمایشگاهی، سلولهای بنیادی مزانشیمی از منابع بافتی مختلف با روشهای ساده در مردان و زنان به سلولهای زایا یا سلولهای پیشساز گامت تمایز یافتهاند. این بررسی کوتاه، چشمانداز فعلی درمان آزواسپرمی با سلولهای بنیادی را بررسی میکند و بر پتانسیلها و چالشهای مرتبط با سلولهای بنیادی مزانشیمی (MSCs) تمرکز دارد. MSC ها به عنوان یک مسیر امیدوارکننده برای درمان ناباروری مردان ظاهر میشوند.
نتیجهگیری: نتیجهگیری بر ضرورت ادامه تحقیقات و آزمایشهای بالینی برای آزادسازی پتانسیل کامل درمان با MSC در پرداختن به پیچیدگیهای آزواسپرمی تأکید میکند. درمان آزواسپرمی غیر انسدادی با سلولهای بنیادی، یک روش درمانی نوین و امیدوارکننده است که با هدف بهبود فرآیند اسپرمسازی در بیضههای آسیبدیده انجام میشود.
شمارهی مقاله: 8
نوع مقاله:
مروری تحلیلی |
موضوع مقاله:
ناباروری دریافت: 1404/11/25 | پذیرش: 1404/12/10 | انتشار: 1404/12/21