fa تاثیر فریز و ذوب بر روی بقا و میزان تحرک در اسپرم انسان: یک مطالعه مروری ناباروری Sterility مروری سیستماتيک Systematical Review <div style="text-align:justify"><span style="font-size:12px"><span style="font-family:Tahoma">انجماد اسپرم انسان از اواخر دهه 1950 برای بیمارانی که تحت شیمی درمانی یا رادیوتراپی قرار می‌گیرند، مورد استفاده بوده است. انجماد اسپرم یک روش پرکاربرد برای حفظ اسپرم است، انجماد اسپرم به طور فزاینده‌ای حتی در موارد اختلالات دیگر، مانند بیماری‌های خودایمنی که بر عملکرد تولید مثل تأثیر می‌گذارد موثر است. علاوه بر این، انجماد اسپرم به بیماران مبتلا به اولیگواسپرمی شدید یا اختلال انزال برای تزریق داخل سیتوپلاسمی اسپرم (<span dir="LTR">ICSI</span>) ارایه می‌شود. همچنین برخی بیماری‌های غیر بدخیم مانند دیابت و اختلالات خود ایمنی ممکن است منجر به آسیب بیضه شود و انجماد در این شرایط نیز توصیه می‌شود. در حال حاضر تکنیک‌های مختلفی برای انجماد اسپرم وجود دارد تکنیک ایده‌آل برای دستیابی به کیفیت بهتر اسپرم پس از ذوب همچنان یک راز باقی مانده است. یک مانع اصلی در حین انجماد، تشکیل کریستال‌های یخ درون سلولی است. <span dir="LTR">Cryodamage</span> ایجاد شده توسط انجماد باعث تغییرات ساختاری و مولکولی در اسپرم می‌شود. صدمات ممکن است به دلیل استرس اکسیداتیو، استرس دمایی و استرس اسمزی اتفاق بیفتد، که سپس منجر به تغییر در سیالیت غشای پلاسمایی، تحرک، زنده بودن و یکپارچگی <span dir="LTR">DNA</span> اسپرم می‌شود. روش‌های متعددی برای فریز-ذوب مایع منی وجود دارد که ممکن است آسیب‌هایی بر عملکرد اسپرم ، حیات اسپرم و در نهایت درصد کیفیت و باروری وارد کند. انجماد اسپرم انسان در حال حاضر بیش از 80 سال است که وجود دارد و روش‌های تجربی هنوز هم امروزه استفاده می‌شود. هدف مشترک همه تکنیک‌های مورد استفاده دستیابی به بالاترین بقای سلولی پس از ذوب است، زیرا درصد حیات و تحرک اسپرم پس از فریز-ذوب کاهش می‌یابد. سلول‌ها در طول انجماد با موانع زیادی روبرو هستند و آسیب‌های سرمایی ممکن است رخ دهد. یک مانع بزرگ، تشکیل کریستال‌های یخ درون سلولی است. می‌دانیم که آب مایع برای عملکرد سلول‌های زنده ضروری است، اما انجماد آن می‌تواند کشنده باشد. آسیب سرمایی شناخته شده، که می‌تواند هنگام انجماد اسپرم اتفاق بیفتد. به طور خلاصه، انجماد اسپرم یک تکنیک ضروری است، می‌تواند در عملکرد ها و سطوح مختلف سلولی مشاهده شود، اما اثرات منفی زیادی بر پارامترهای اسپرم دارد، مانند: کاهش تحرک و زنده ماندن اسپرم، کاهش نرخ فعالیت میتوکندری، کاهش در یکپارچگی <span dir="LTR">DNA</span>، و افزایش در تولید گونه‌های اکسیژن فعال (<span dir="LTR">ROS</span>). با بررسی مقالات، هیچ نتیجه قطعی در رابطه با اولویت بندی یک روش خاص وجود ندارد، اما می‌توان فرض کرد که آینده روشنی برای بهینه سازی روش‌های انجماد وجود دارد که بتوانیم به نتایج باروری بهتر و نرخ بارداری بالاتر دست یابیم. محققان در حال کشف روش‌های جدیدی برای بهبود پارامترهای اسپرم پس از ذوب هستند. </span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;">The cryopreservation of human spermatozoa has been an option for patients undergoing chemo or radiotherapies since the late 1950s<span lang="EN">. </span>Cryopreservation of spermatozoa is a widely used technique<span lang="EN">, sperm cryopreservation is increasingly effective even in cases of other disorders, such as autoimmune diseases, that affect reproductive function. </span>Moreover, sperm cryopreservation is <span lang="EN">offered to patients with severe oligospermia or ejaculatory dysfunction for intracytoplasmic sperm injection (ICSI). </span>Also, some non-malignant diseases, such as diabetes and autoimmune disorders, may lead to testicular damage, and cryopreservation is also advisable in these conditions<span lang="EN">. </span>Presently, there are different techniques for the cryopreservation of spermatozoa. Although there have been many improvements, the ideal technique for achieving better post-thaw sperm quality remains a mystery. A major obstacle during cryopreservation is the formation of intracellular ice crystals. Cryodamage generated by cryopreservation causes structural and molecular alterations in spermatozoa. Injuries can happen because of oxidative stress, temperature stress, and osmotic stress, resulting in changes in the plasma membrane fluidity, motility, viability, and DNA integrity of the spermatozoa. There are several methods for freezing and thawing semen, which may cause damage to sperm function, viability, and finally, quality and fertility. In this article, the effects of freezing and thawing on the viability and motility of sperm are reviewed. The possibility of cryopreserving human spermatozoa has existed for over 80 years now, and empirical methods are still used today. A common goal of all techniques used is to achieve the highest post-thaw cell survival possible because the cells face many obstacles during freezing, and cryoinjuries can happen. In summary, sperm cryopreservation is an essential technique, it can be observed in different cellular functions and levels, but it has many negative effects on sperm parameters because it causes a major decline in DNA integrity, membrane viability, motility, viability, and increases in the production of reactive oxygen species (ROS). With all articles reviewed, there is no certain conclusion concerning prioritizing a specific method, but we can assume that there is a bright future ahead for optimizing cryopreservation methods to a point at which we can achieve better fertility outcomes and higher pregnancy rates. Researchers are discovering new means of improving post-thaw sperm parameters.<b><span lang="EN" style="font-size:10.0pt"></span></b></span></span></div> انجماد, آنالیز مایع منی, فریز مایع منی, ذوب مایع منی, تحرک اسپرم cryopreservation, Semen Analysis, Semen Freezing, Semen Thawing, Sperm Motility 189 195 http://saremjrm.com/browse.php?a_code=A-10-1-177&slc_lang=fa&sid=1 Narges Talebian نرگس طالبیان 10031947532846004913 10031947532846004913 Yes Sarem Gynecology, Obstetrics and Infertility Research Center, Sarem Women’s Hospital, Iran University of Medical Science (IUMS), Tehran, Iran. مرکز تحقیقات زنان زایمان و ناباروری صارم، بیمارستان فوق تخصصی صارم، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران