Sarem Journal of Medical Research

fa مقایسه مانیتول و آلبومین در مدیریت نوع شدید سندرم بیش تحریکی تخمدان، یک کارآزمایی بالینی تصادفی و تحلیل هزینه-اثربخشی Comparing the mannitol and albumin in management of the severe ovarian hyperstimulation syndrome (OHSS), a randomized clinical trial, with cost-effectiveness analysis ناباروری Sterility پژوهشی اصيل Original Research <div style="text-align: justify;">زمینه و اهداف: سندرم تحریک بیش از حد تخمدان <a name="_Ref68605675"></a><a href="#_ftn1" name="_ftnref1" title="">[1]</a> یک عارضه بالقوه تهدید کننده زندگی، شامل تجمع مایع در ریه <a href="#_ftn2" name="_ftnref2" title="">[2]</a> ، نارسایی حاد کلیه و ترومبوآمبولی<a href="#_ftn3" name="_ftnref3" title="">[3]</a>، متعاقب تحریک کنترل شده تخمدان، در طی روش‌های کمک باروری <a name="_Ref68605718"></a><a href="#_ftn4" name="_ftnref4" title="">[4]</a> است. تعدادی از مطالعات بالینی در مورد استفاده از افزایش دهنده‌های پلاسما <a href="#_ftn5" name="_ftnref5" title="">[5]</a> مانند آلبومین، نشاسته هیدروکسی اتیل <a name="_Ref68612315"></a><a href="#_ftn6" name="_ftnref6" title="">[6]</a> ، مانیتول، پلی‌ژلین <a href="#_ftn7" name="_ftnref7" title="">[7]</a> و دکستران به عنوان یک مداخله احتمالی برای پیشگیری از سندرم تحریک بیش از حد تخمدان نام برده‌اند. هدف از این مطالعه، مقایسه اثربخشی و مقرون به صرفه بودن مانیتول به جای آلبومین، در مدیریت نوع شدید سندرم بیش تحریکی تخمدان می باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی <a href="#_ftn8" name="_ftnref8" title="">[8]</a> ، تعداد 47 بیمار مبتلا به نوع شدید سندرم بیش تحریکی تخمدان به صورت تصادفی در دو گروه درمانی مجزا تقسیم <a href="#_ftn9" name="_ftnref9" title="">[9]</a> شدند. تعداد 26 نفر از آنها تحت درمان با آلبومین (100 گرم روزانه، تزریق وریدی) و تعداد 21 نفر با دریافت مانیتول (100 گرم انفوزیون وریدی طی 4 ساعت، دوبار در روز) قرار گرفتند. بیماران طی مدت درمان، تحت مراقبت قرار داشتند و میزان اثربخشی (شامل علایم حیاتی، اندازه دور شکم، وزن، میزان دریافت و دفع مایعات و پارامترهای بیوشیمایی خون)، عوارض جانبی و در نهایت هزینه‌های درمان، در دو گروه مقایسه و مورد تجزیه و تحلیل آماری واقع گردید. یافته ها: اثربخشی درمان‌ها، با بررسی نتایج میزان دریافت مایعات و دفع روزانه ادرار، آنالیزهای بیوشیمی سرم، وزن و اندازه دور شکم در هر دو گروه ارزیابی شد. از نظر سن بیمار و علائم و نشانه‌های بالینی و آزمایشگاهی از قبیل هماتوکریت، کراتینین، سدیم، الیگوری <a name="_Ref69546050"></a><a href="#_ftn10" name="_ftnref10" title="">[10]</a>، وزن و اندازه شکم بین دو گروه، تفاوت معنی داری وجود نداشت. از لحاظ بالینی، بهبود قابل توجه در بیمارانی که از مانیتول استفاده کردند، مشاهده شد و در هیچ یک از بیماران عوارض جانبی مانند سندرم دیسترس تنفسی، نارسایی کلیه یا ترومبوآمبولی گزارش نگردید. در گروه آلبومین، 26.9 درصد بیماران به سندرم دیسترس تنفسی حاد <a name="_Ref69811517"></a><a href="#_ftn11" name="_ftnref11" title="">[11]</a> مبتلا شدند. نتیجه دیگر این مطالعه، تفاوت اقتصادی قابل توجه بین دو نوع مدیریت نوع شدید سندرم بیش تحریکی تخمدان بود. درمان با مانیتول در مقایسه با درمان با آلبومین به وضوح مقرون به صرفه‌تر بود. نتیجه‌گیری: استفاده از مانیتول با توجه به اثر محافظتی در برابر بروز سندرم دیسترس تنفسی حاد، قابل مقایسه و برتر از  آلبومین، برای درمان سندرم بیش تحریکی تخمدان شدید است. بر اساس این مطالعه، مقرون به صرفه بودن، مانیتول را به یک داروی ایده‌آل برای درمان سندرم بیش تحریکی تخمدان تبدیل می‌کند. این مطالعه نشان می‌دهد که مانیتول می‌تواند خط اول درمان برای مدیریت سندرم بیش تحریکی تخمدان باشد، بنابراین افزودن مانیتول به عنوان یک درمان برای سندرم بیش تحریکی تخمدان، در فارماکوپه دارویی <a href="#_ftn12" name="_ftnref12" title="">[12]</a> پیشنهاد می‌شود.</div> <div>  <hr align="left" size="1" width="33%" > <div id="ftn1"><a href="#_ftnref1" name="_ftn1" title="">[1]</a>  Ovarian Hyperstimulation Syndrome (OHSS)</div> <div id="ftn2"><a href="#_ftnref2" name="_ftn2" title="">[2]</a>  Pleural Effusion</div> <div id="ftn3"><a href="#_ftnref3" name="_ftn3" title="">[3]</a>  Thromboembolism</div> <div id="ftn4"><a href="#_ftnref4" name="_ftn4" title="">[4]</a>  Assisted Reproductive Techniques (ART)</div> <div id="ftn5"><a href="#_ftnref5" name="_ftn5" title="">[5]</a>  Plasma Expanders</div> <div id="ftn6"><a href="#_ftnref6" name="_ftn6" title="">[6]</a>  Hydroxyethyl Starch (HES)</div> <div id="ftn7"><a href="#_ftnref7" name="_ftn7" title="">[7]</a>  Polygeline</div> <div id="ftn8"><a href="#_ftnref8" name="_ftn8" title="">[8]</a>  Randomized Clinical Trial (RCT)</div> <div id="ftn9"><a href="#_ftnref9" name="_ftn9" title="">[9]</a>  Parallel Group</div> <div id="ftn10"><a href="#_ftnref10" name="_ftn10" title="">[10]</a>  Oliguria</div> <div id="ftn11"><a href="#_ftnref11" name="_ftn11" title="">[11]</a>  Acute Respiratory Distress Syndrome (ARDS)</div> <div id="ftn12"><a href="#_ftnref12" name="_ftn12" title="">[12]</a>  Drug Pharmacopeia</div> </div> <div></div> <div style="text-align: justify;">Background: Ovarian hyperstimulation syndrome (OHSS) is potentially life-threatening complication including pleural effusion, acute renal insufficiency, and venous thromboembolism associated with controlled ovarian stimulation during assisted reproductive technology. A number of clinical studies have reported on the use of plasma expanders such as albumin, hydroxyethyl starch (HES), mannitol, polygeline and dextran as a possible intervention for the prevention of OHSS. Objective: The purpose of this study was to compare the efficacy and cost-effectiveness of mannitol rather than albumin for the treatment of severe OHSS. Materials and Methods: We conducted a single-center and comparative randomized clinical trial with two parallel patient groups. 47 patients with severe OHSS were selected with inclusion criteria. In albumin group (n=26), patients received 100 g/day intravenous albumin. Mannitol therapy (n=21) started twice a day using 100 gr mannitol infusion over 4 hours. Patients were monitored according to the standard protocol. Statistical analysis will be performed to analyze and compare the data between two groups in order to determine the efficacy (based on vital sign, abdominal circumference, weight, intake/output of fluid, correction of hemoconcentration), side effects and cost of drug therapy between the two treatment modalities. Results: The efficacy of drug therapy was evaluated by examining the results of daily urine output, serum biochemistry analytes, weight and abdominal circumference in both group. There were no significant differences between the two study groups in terms of patient age, clinical signs and symptoms, and laboratory findings such as hematocrit, creatinine, oliguria, weight, and abdominal size. Significant improvement of OHSS syndrome was observed in patients using mannitol which no patient was reported any side effects such as respiratory distress syndrome, renal failure, or thromboembolism. In the albumin group, 15.38 % of patients presented with acute respiratory distress syndrome (ARDS). Another outcome of this study was the significant economic difference between the two managements of severe ovarian hyperstimulation syndrome. Mannitol therapy was obviously cost-effective versus albumin therapy. Conclusion: The use of mannitol is comparable and superior to albumin for the treatment of severe OHSS with regard to the protective effect against the occurrence of acute respiratory distress syndrome. Base on this study, its cost-effectiveness makes mannitol an ideal drug for OHSS treatment. This study suggests that mannitol can be first-line therapy for the treatment of severe OHSS, therefore, the addition of mannitol as a treatment of ovarian hyperstimulation syndrome is recommended in the drug pharmacopeia.</div> ,سندرم تحریک بیش از حد تخمدان,مانیتول,آلبومین,اثر بخشی,اثر جانبی,مقرون به صرفه بودن. ,Ovarian Hyperstimulation Syndrome (OHSS),Mannitol,Albumin,Efficacy,Side Effect,Cost-effectiveness. 86 94 http://saremjrm.com/browse.php?a_code=A-10-1-89&slc_lang=fa&sid=1 A. Saremi ابوطالب صارمی Dr.saremi@sarem.org 10031947532846003644 0000000341916624 Yes Sarem Fertility & Infertility Research Center (SAFIR) & Sarem Cell Research Center (SCRC), Sarem Women’s Hospital, Iran University of Medical Sciences (IUMS), Tehran, Iran. مرکز تحقیقات باروری و ناباروری صارم، مرکز تحقیقات سلولی و مولکولی صارم، بیمارستان فوق تخصصی صارم، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. Maryam Mahmodi Nia مریم محمودی نیا dr.Mahmoodinia@sarem.org 10031947532846003645 10031947532846003645 No Sarem Fertility & Infertility Research Center (SAFIR) & Sarem Cell Research Center (SCRC), Sarem Women’s Hospital, Iran University of Medical Sciences (IUMS), Tehran, Iran. مرکز تحقیقات باروری و ناباروری صارم، مرکز تحقیقات سلولی و مولکولی صارم، بیمارستان فوق تخصصی صارم، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. Leila Zand Azad لیلا زند آزاد l.zandazad@sarem.org 10031947532846003646 10031947532846003646 No Sarem Fertility & Infertility Research Center (SAFIR) & Sarem Cell Research Center (SCRC), Sarem Women’s Hospital, Iran University of Medical Sciences (IUMS), Tehran, Iran. مرکز تحقیقات باروری و ناباروری صارم، مرکز تحقیقات سلولی و مولکولی صارم، بیمارستان فوق تخصصی صارم، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. Mohammad Reza Nateghi محمد رضا ناطقی dr.nateghi@sarem.org 10031947532846003647 0000000157540516 No Sarem Fertility & Infertility Research Center (SAFIR) & Sarem Cell Research Center (SCRC), Sarem Women’s Hospital, Iran University of Medical Sciences (IUMS), Tehran, Iran. مرکز تحقیقات باروری و ناباروری صارم، مرکز تحقیقات سلولی و مولکولی صارم، بیمارستان فوق تخصصی صارم، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. Maryam Sanaye Naderi مریم صنایع نادری m.naderi@sarem.org 10031947532846003648 10031947532846003648 No Sarem Fertility & Infertility Research Center (SAFIR) & Sarem Cell Research Center (SCRC), Sarem Women’s Hospital, Iran University of Medical Sciences (IUMS), Tehran, Iran. مرکز تحقیقات باروری و ناباروری صارم، مرکز تحقیقات سلولی و مولکولی صارم، بیمارستان فوق تخصصی صارم، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.