اهداف: سقط مکرر خودبه‌خودی با علت ناشناخته (URSA) ممکن است به‌دنبال رد ایمونولوژیک جنین به‌علت اختلال در تنظیم سیستم ایمنی، طی بارداری رخ دهد. تعادل بین سلول‌های Th۱۷ و Treg یکی از مکانیزم‌های تنظیم ایمنی بارداری محسوب می‌شود. هدف مطالعه حاضر، ارزیابی سطح سایتوکاین‌های مترشحه از سلول‌های Th۱۷ و T تنظیمی در بیماران دارای سابقه سقط مکرر خودبه‌خودی با علت ناشناخته (URSA) در مقایسه با زنان سالم بود.
مواد و روش‌ها: در این مطالعه مورد- شاهدی، ۳۰ بیمار زن با سابقه سه یا بیش از سه سقط مکرر با علت ناشناخته به‌عنوان گروه مورد و ۲۸ زن سالم دارای حداقل یک زایمان موفق به‌عنوان گروه کنترل در بیمارستان صارم شهر تهران بررسی شدند. سطوح سرمی IL-۱۷، IL-۲۱، IL-۱۰ و TGF-β به روش ELISA سنجیده شد و بین دو گروه مقایسه شد. داده‌ها با استفاده از آزمون من‌ویتنی و ضریب همبستگی رتبه‌ای اسپیرمن در نرم‌افزار SPSS ۲۲ تجزیه و تحلیل شدند.
یافته‌ها: سطح IL-۱۷ در گروه بیماران URSA به‌طور معنی‌داری از گروه کنترل بالاتر بود (۰/۰۰۱p<)، در حالی که سطح TGF-β در گروه کنترل از بیماران دارای سابقه URSA بالاتر بود (۰/۰۰۱=p). در گروه مورد، غلظت سرمی IL-۱۷ همبستگی مثبتی با غلظت سرمی TGF-β نشان داد (۰/۵۵۴=r ؛ ۰/۰۰۲=p). میزان IL-۲۱ و IL-۱۰ بین دو گروه، تفاوت معنی‌داری نداشت.
نتیجه‌گیری: سطح IL-۱۷ در زنان دارای سابقه URSA بالاتر از زنان سالم و سطح TGF-β پایین‌تر از زنان سالم است که نشان می‌دهد ایمنی نوع Th۱۷ و تنظیم ایمنی با واسطه سلول T تنظیمی، با پاتوژنز URSA ارتباط دارد.