دوره 6، شماره 4 - ( 1400 )
دوره 6 شماره 4 صفحات 206-199 |
برگشت به فهرست نسخه ها
فرخنده بهجتی*1 
، شیوا بیات2 ، سیده فهیمه موسوی3 ، ایمان باقری زاده4 ، اکرم عبدی5 ، عاطفه دخانچی5 ، سایه تهرانی5 ، کامران بهادری6 ، سیما گیتی6 ، مژگان کرم نیای فر6
، شیوا بیات2 ، سیده فهیمه موسوی3 ، ایمان باقری زاده4 ، اکرم عبدی5 ، عاطفه دخانچی5 ، سایه تهرانی5 ، کامران بهادری6 ، سیما گیتی6 ، مژگان کرم نیای فر6
1- مرکز تحقیقات باروری و ناباروری صارم (SAFIR)، بیمارستان فوق تخصصی صارم، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران و پژوهشکده سلولی و مولکولی و سلول های بنیادی صارم (SCRC)، بیمارستان فوق تخصصی صارم، تهران، ایران. و مرکز تحقیقات ژنتیک، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران. ، fbehjati@gmail.com
2- مرکز تحقیقات باروری و ناباروری صارم (SAFIR)، بیمارستان فوق تخصصی صارم، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران-ایران و دپارتمان ژنتیک پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران-ایران.
3- مرکز تحقیقات باروری و ناباروری صارم (SAFIR)، بیمارستان فوق تخصصی صارم، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران-ایران و پژوهشکده سلولی و مولکولی و سلول های بنیادی صارم(SCRC)، بیمارستان فوق تخصصی صارم تهران، تهران-ایران.
4- مرکز تحقیقات باروری و ناباروری صارم (SAFIR)، بیمارستان فوق تخصصی صارم، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران-ایران و پژوهشکده سلولی و مولکولی و سلول های بنیادی صارم(SCRC) ، بیمارستان فوق تخصصی صارم تهران، تهران-ایران.
5- مرکز تحقیقات باروری و ناباروری صارم (SAFIR)، بیمارستان فوق تخصصی صارم، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران-ایران و پژوهشکده سلولی و مولکولی و سلول های بنیادی صارم (SCRC) ، بیمارستان فوق تخصصی صارم تهران، تهران-ایران.
6- مرکز تحقیقات باروری و ناباروری صارم (SAFIR)، بیمارستان فوق تخصصی صارم، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران-ایران.
2- مرکز تحقیقات باروری و ناباروری صارم (SAFIR)، بیمارستان فوق تخصصی صارم، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران-ایران و دپارتمان ژنتیک پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران-ایران.
3- مرکز تحقیقات باروری و ناباروری صارم (SAFIR)، بیمارستان فوق تخصصی صارم، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران-ایران و پژوهشکده سلولی و مولکولی و سلول های بنیادی صارم(SCRC)، بیمارستان فوق تخصصی صارم تهران، تهران-ایران.
4- مرکز تحقیقات باروری و ناباروری صارم (SAFIR)، بیمارستان فوق تخصصی صارم، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران-ایران و پژوهشکده سلولی و مولکولی و سلول های بنیادی صارم(SCRC) ، بیمارستان فوق تخصصی صارم تهران، تهران-ایران.
5- مرکز تحقیقات باروری و ناباروری صارم (SAFIR)، بیمارستان فوق تخصصی صارم، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران-ایران و پژوهشکده سلولی و مولکولی و سلول های بنیادی صارم (SCRC) ، بیمارستان فوق تخصصی صارم تهران، تهران-ایران.
6- مرکز تحقیقات باروری و ناباروری صارم (SAFIR)، بیمارستان فوق تخصصی صارم، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران-ایران.
چکیده: (5163 مشاهده)
اهداف: بررسی میزان شیوع انواع مختلف ناهنجاریهای کروموزومی در نمونه مایع آمنیوتیک با اندیکاسیونهای مختلف ارجاع مادران و بررسی رابطه بین افزایش سن مادران35>و 35≤) و میزان انواع ناهنجاریهای کروموزومی اهداف این مطالعه میباشند.
مواد و روشها: تعداد ۸۲۴۵ نمونه مایع آمنیوتیک در سالهای آذر ۱۳۸۵ تا اسفند ۱۴۰۰ در مادران ارجاعی به بیمارستان زنان صارم، بعد از مشاوره ی ژنتیک مورد بررسی سیتوژنتیک قرار گرفتند.
یافته ها: 4.8 درصد نمونهها، دارای ناهنجاری کروموزومی هستند که از این بین 70.45 درصد دارای ناهنجاری تعدادی و 29.55 درصد دارای ناهنجاری ساختاری میباشند. شایعترین ناهنجاری تعدادی مربوط به تریزومی ۲۱ میباشد که 36.11 درصد موارد غیرنرمال کل و 51.25 درصد موارد غیرنرمال تعدادی را شامل میشود. غربالگری غیرنرمال سرم مادری با 76.5 درصد به عنوان اندیکاسیون اصلی ارجاع مادران برای تست سیتوژنتیک بود. 46.71 درصد و 53.29 درصد نمونهها به ترتیب در دو گروه سنی 35> و 35≤ سال بودند و به طور کلی اختلالات تعدادی در رده سنی 35≤ و اختلالات ساختاری در رده سنی 35> غالب ناهنجاریهای کروموزومی را شامل می شوند. تریزومی ۲۱ با 45.02 درصد شایعترین ناهنجاری در مادران باردار با سن 35≤ سال و اختلالات ساختاری با 29.18 درصد شایعترین ناهنجاری در گروه سنی 35> سال بودند.
نتیجهگیری: یافتههای این مطالعه بر نقش انجام تستهای سیتوژنتیکی در کنار تستهای غربالگری قبل از تولد تاکید مینماید و به انجام تستهای غربالگری و سیتوژنتیکی قبل از تولد برای همه گروههای سنی بدون در نظر گرفتن سن مادر باردار تاکید می نماید.
مواد و روشها: تعداد ۸۲۴۵ نمونه مایع آمنیوتیک در سالهای آذر ۱۳۸۵ تا اسفند ۱۴۰۰ در مادران ارجاعی به بیمارستان زنان صارم، بعد از مشاوره ی ژنتیک مورد بررسی سیتوژنتیک قرار گرفتند.
یافته ها: 4.8 درصد نمونهها، دارای ناهنجاری کروموزومی هستند که از این بین 70.45 درصد دارای ناهنجاری تعدادی و 29.55 درصد دارای ناهنجاری ساختاری میباشند. شایعترین ناهنجاری تعدادی مربوط به تریزومی ۲۱ میباشد که 36.11 درصد موارد غیرنرمال کل و 51.25 درصد موارد غیرنرمال تعدادی را شامل میشود. غربالگری غیرنرمال سرم مادری با 76.5 درصد به عنوان اندیکاسیون اصلی ارجاع مادران برای تست سیتوژنتیک بود. 46.71 درصد و 53.29 درصد نمونهها به ترتیب در دو گروه سنی 35> و 35≤ سال بودند و به طور کلی اختلالات تعدادی در رده سنی 35≤ و اختلالات ساختاری در رده سنی 35> غالب ناهنجاریهای کروموزومی را شامل می شوند. تریزومی ۲۱ با 45.02 درصد شایعترین ناهنجاری در مادران باردار با سن 35≤ سال و اختلالات ساختاری با 29.18 درصد شایعترین ناهنجاری در گروه سنی 35> سال بودند.
نتیجهگیری: یافتههای این مطالعه بر نقش انجام تستهای سیتوژنتیکی در کنار تستهای غربالگری قبل از تولد تاکید مینماید و به انجام تستهای غربالگری و سیتوژنتیکی قبل از تولد برای همه گروههای سنی بدون در نظر گرفتن سن مادر باردار تاکید می نماید.
شمارهی مقاله: 1
واژههای کلیدی: زنان ایرانی، تشخیص قبل از تولد، ناهنجاری های کروموزومی، سن مادری، غربالگری سرم مادری، سندرم داون
نوع مقاله: پژوهشی اصيل |
موضوع مقاله:
بيماریهای زنان
دریافت: 1400/9/15 | پذیرش: 1400/9/28 | انتشار: 1401/8/18
دریافت: 1400/9/15 | پذیرش: 1400/9/28 | انتشار: 1401/8/18
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |