دوره 3، شماره 4 - ( 1398 )                   دوره 3 شماره 4 صفحات 2-2 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- ، saremiat@yahoo.com
چکیده:   (198 مشاهده)
مقدمه: یکی از چالش­های جدید علم پزشکی در حوزه ناباروری زنان، به تاخیر افتادن بارداری به علت عدم پاسخ مناسب تخمدان­ها به داروهای تحریک تخمک­گذاری می­باشد. تحریک تخمدان­ها به جهت تامین تعداد تخمک­های مورد نیاز سیکل ART، جز پیش نیازهای اصلی شروع سیکل می­باشد، لذا بررسی­ها و مطالعات زیادی برای ارائه پروتکل­های درمانی در این رابطه وجود دارد که بتواند به بالاترین میزان تخمک‌گذاری منتهی شود اما با این وجود هنور شواهد کافی و قابل استنادی برای معرفی یک پروتکل واحد درمانی وجود ندارد چراکه علی‌رغم همه مطالعات انجام شده، هنوز تعریف مشخص و واحدی برای پاسخدهی ضعیف تخمدان وجود ندارد. هدف از این مطالعه، بررسی اثر پروتکل درمانی بیمارستان صارم بر روی پاسخ دهی تخمدان­های poor responder به درمان ART می­باشد.
مواد و روش­ها: این مطالعه یک مطالعه توصیفی- مقطی می­باشد که با بررسی پرونده­های موجود در بیمارستان صارم از تاریخ 1394 لغایت 1396 انجام شده و اطلاعات بیماران از نظر سن مراجعین (خانم)، AMH، نتایج ART قبلی (تعداد تخمک به دست آمده - حاملگی یا عدم حاملگی) تعداد سیکل­ها، برنامه poor responder که در مرکز صارم شروع و به اتمام رسیده است. تعداد تخمک­های به دست آمده، تعداد تخمک­هایی که تحت فرآیند ICSI قرار می­گیرند، تعداد جنین­های به دست آمده، تعداد جنین­های منتقل شده، تعداد سیکل های انتقال، تعداد تست­های حاملگی، نسبت و تعداد سونوگرافی­های مثبت از نظر FHR جنین و بررسی نتایج مثبت (به تفکیک fertility rate، implantation rate و...)، سپس نتایج با استفاده از نرم افزار SPSS تحلیل شده است.
یافته­ها: از تعداد 104 نفر مراجعه کننده به بیمارستان صارم، یک نفر (1%) دارای نازایی با عامل لوله­ای بوده و 34 نفر (7/32%) دارای عامل تخمدانی بوده­اند و سایر افراد (5/63%) نازایی با عامل نامشخص را داشتند. میانگین مدت نازایی در این افراد 108/5 سال بوده و از این تعداد افراد مراجعه کننده،  58 نفر  (8/55%) از مراجعین که اقدام به درمان نازایی نموده و  دارای سابقه انجام IVF  قبلی بودند و 46 نفر بعدی (2/44%) هیچگونه درمان خاصی را انجام نداده بودند. میانگین تعداد تخمک­های به دست آمده از سیکل فعلی که تحت درمان پروتکل (poor responder) بوده (788/4) عدد می­باشد که نسبت به تعداد تخمک­های سیکل قبلی (870/3) عدد، افزایش نشان می­دهد. تعداد جنین­های تشکیل شده به طور متوسط 692/2 عدد بوده وتعداد جنین­های انتقال داده شده 096/2 عدد می­باشد. در نهایت از تعداد 104 نفر مراجعه کننده که تحت درمان با پروتکل (Poor responder) قرار گرفتند 21 نفر نتیجه آزمایش βHCG آن­ها مثبت شده و از نظر سونوگرافی هم جنین بعد از سه هفته دارای FHR+ بود.
نتیجه گیری:  از تعداد 104 نفر مراجعه کننده که تحت درمان با پروتکل (Poor responder) قرار گرفتند تعداد حاملگی موفق در ازای انتقال به طور متوسط  096/2 عدد جنین در هر سیکل،  21 نفر (2/20%)  بوده است که از طریق نتیجه آزمایش βHCG آن­ها مثبت شده و از نظر سونوگرافی هم جنین بعد از سه هفته دارای FHR+ به اثبات رسیده است. نتایج این بررسی­ها نشان می­دهد که پروتکل تصویب شده در بیمارستان صارم که برای درمان این افراد به کار برده شده منجر به­ (2/20درصد) موفقیت در بارداری شده است.
     
نوع مقاله: توصيفی و نظرسنجی | موضوع مقاله: تولیدمثل
دریافت: ۱۳۹۷/۹/۲۴ | پذیرش: ۱۳۹۸/۵/۳ | انتشار: ۱۳۹۸/۱۱/۱۷